از كمال حزم وسوء الظنّ خويش * نى ز نقص وبد دلى وضعف كيش مَا رَمَيْتَ إذْ رَمَيْت آمد خطاب * گم شد أو ، والله أعلم بالصواب زان نميخندم من از زنجيرتان * كه بگردم ناگهان شبگيرتان زان همى خندم كه از زنجير وغلّ * ميكشم‌تان سوى سرو ستان وگل أي عجب كز آتش بي زينهار * بسته ميآريمتان تا سبزه زار از سوى دوزخ به زنجير گران * ميكشم‌تان تا بهشت جاودان هر مقلِّد را در اين ره نيك وبد * همچنان بسته به حضرت ميكشد 1